‘Je bent hartstikke gek dat je gaat!’ Dat heb ik die dag wel 30 keer gehoord. De hele dag kwam het al met bakken uit de hemel en ‘s avonds zou de piek zijn. Nog net geen code oranje. Maar toch gingen we - vastberaden - naar ‘Comedy Under the Stars’, een cabaretvoorstelling in een openluchttheater.
Beeld: © EMMA
Robin Oudejans: ‘Nadat je het ongemak hebt geaccepteerd, ontstaat de ruimte om te ontdekken wat wél kan.’
Een goede voorbereiding werd getroffen. Regenkleding, poncho, paraplu voor tijdens de voorstelling én droge kleding voor erna. Onderweg naar Bloemendaal sloeg toch de twijfel toe. Hoe droog de humor ook zou zijn, aan het einde doorweekt was een zekerheidje.
Binnen blijven met de neezeggers was een makkelijke optie geweest. Thuis lekker warm en droog op de bank. Toch reden we door. De gehele voorstelling lang bleef het stortregenen. Slechts 15 procent van het publiek kwam opdagen. Die andere 85 procent miste een fantastische avond én unieke ervaring. Maar wat maakt nu dat slechts 15 procent het ongemak durft aan te gaan?
Als projectleider voor het waterschap hoor ik in mijn werk ook regelmatig nee. Bijvoorbeeld op de ambitie om projecten te verduurzamen. In de plaats van diesel, stelde ik elektrisch voor. Maar de neezeggers bouwden voort op hun jarenlange ervaring. Het ging toch al jaren goed met deze stinkende dieselmachines, zo was mijn gedachte. En op zoek naar elektriciteit terwijl het stroomnet al half uit elkaar valt? Dat was mega kansloos. Net zo kansloos als hopen op droge sokken terwijl je urenlang in de regen op een tribune zit.
"Het ging toch al jaren goed met deze stinkende dieselmachines?"
Maar hebben die neezeggers een punt? Als ik daarin was meegegaan, had ik deze hilarische avond niet gehad. Ik vroeg me af: wat als we het ongemak vaker omarmen en niet bang zijn voor natte sokken? Als je weet dat je sokken nat worden is dat onprettig, maar het kan het wel waard zijn. Zeker als je weet dat er na afloop droge sokken voor je klaarliggen.
Door in het werk dat oncomfortabele op te zoeken, boek je vaak de grootste winst. Na de acceptatie van het ongemak ontstaat namelijk de ruimte om te ontdekken wat wél kan. Pas dan kun je innoveren en ontwikkelen. Mijn zoektocht leerde ons dat elektrisch werken gewoon goed kan. En zo zetten we stappen richting een duurzamere toekomst.
We moeten het dus gewoonweg wat vaker proberen, het ongemak opzoeken en elkaar een kans geven. Daarom neem ik vanaf nu voor mijn nee zeggende collega’s een setje droge sokken mee.