Als consulent inkomen én inwoner van dezelfde stad als Femke Broeders-Bol vind ik het mooi om te zien hoe zij is uitgegroeid tot een van de snelste lopers ter wereld. Maar zelfs de snelste loper kan geen estafette winnen als het stokje niet goed wordt overgedragen. Het succes zit juist in de samenwerking.
Beeld: © EMMA
Anniek Hoogland: ‘Het stokje is onze gezamenlijke verantwoordelijkheid.’
Wat als we die estafette in het sociaal domein lopen? Dan is niet alleen de snelheid van iedere loper belangrijk, maar vooral het moment en de manier waarop het stokje wordt overgedragen.
In mijn werk ziet die estafette er soms als volgt uit:
Mevrouw Dekker meldt zich bij de balie van de gemeente omdat ze hulp nodig heeft. Bij de balie krijgt ze het antwoord: “Hier kunnen wij niet bij helpen, u moet bij het UWV zijn.” Daarmee wordt het stokje voor de eerste keer doorgegeven.
Bij het UWV vraagt ze opnieuw om hulp en vertelt hetzelfde verhaal als eerder aan de gemeente. Het UWV kan maar een deel doen. Ze krijgt te horen: “Voor uw schulden moet u bij de gemeentelijke schuldhulpverlening zijn en voor de zorgvraag bij de Wmo of het wijkteam.” En weer gaat het stokje door.
Zo gaat het van loket naar loket en van professional naar professional. Iedere professional doet zijn eigen stukje, maar mevrouw Dekker moet de hele estafette lopen. En hoe langer die duurt, hoe zwaarder het stokje wordt.
En wat als het stokje valt? Een aanvraag blijft liggen of het ene loket denkt dat het andere het oppakt. Het risico is dat mevrouw Dekker afhaakt omdat het te ingewikkeld wordt. Met alle mogelijke gevolgen van dien.
"Mevrouw Dekker moet niet degene zijn die de estafette loopt - wij zijn de lopers"
Haar vertrouwen in de overheid loopt telkens opnieuw een deuk op. Terwijl wij als ambtenaren telkens denken dat we goed hebben gehandeld door iemand naar de juiste partij door te verwijzen. Zo vergeten we één ding: doorverwijzen is niet hetzelfde als verder helpen. En verder helpen begint bij: een goede overdracht.
Dat betekent dat we het stokje soms even bij ons moeten houden en kijken wie de regie kan pakken. Wie houdt het overzicht en zorgt dat de volgende loper weet hoe het stokje moet worden overgenomen? En vooral: wie zorgt ervoor dat mevrouw Dekker niet zélf van loper naar loper hoeft te rennen?
Een goede overdracht vraagt om samenwerking. Dat voorkomt niet alleen dat het stokje valt, samenwerking voorkomt ook dubbel werk, onnodige wachttijd en extra belasting voor de inwoner én voor professionals.
Mevrouw Dekker moet niet degene zijn die de estafette loopt. Wij zijn de lopers. En het stokje? Dat is onze gezamenlijke verantwoordelijkheid.
Beeld: © EMMA
Anniek Hoogland: ‘Wie houdt het overzicht en zorgt dat de volgende loper weet hoe het stokje moet worden overgenomen?’