Deze vrijdag ga ik op date met iemand die ik in het café ben tegengekomen en dus eigenlijk nog helemaal niet ken. En we gaan samen wat te eten maken. Nu kook ik graag met gevoel, maar stuurde mijn gezelschap een recept door dat we gaan koken.
Beeld: © EMMA
Thomas Jonah Misset: ‘Ik ben gevraagd om de stad als projectleider nachtcultuur vooral ’s nachts iets meer pit te geven.’
En als we samen volgens recept gaan koken, dan moeten we natuurlijk exact volgen wat erin staat. Want nu we dat recept in handen hebben, is elke peperkorrel die er niet in staat en wel in het eten belandt, opeens fout! Terwijl iedereen met gevoel voor koken snapt dat dat ene snufje peper het gerecht juist lekkerder maakt.
Momenteel werk ik voor de prachtige museumstad Haarlem, die door veel mensen vooral wordt gezien als een stad die misschien een beetje saai is. Ik ben als projectleider nachtcultuur gevraagd om de stad vooral ’s nachts iets meer pit te geven. En precies daarvoor hebben we nu een waanzinnige kans gekregen. De wethouder heeft een prachtig leegstaand pand van de gemeente aangewezen, waar ze graag tijdelijk, experimentele programmering wil zien.
"Als we het recept van de gemeente volgen, wordt het een activiteit waar alle originaliteit en spontaniteit uit zijn verdwenen"
We hebben zelfs wat culturele ondernemers gevonden die er wat leuks mee willen doen. Want laten we eerlijk zijn, uit de gemeente zelf komen meestal geen spannende evenementen voort. Nu moeten zij alleen nog eventjes de laatste formaliteiten van de gemeente door. Zoals een contract dat bepaalt dat ondernemers voorzichtig met het monument om moeten gaan. Dit blijkt een document van vijf pagina’s, dat er op neerkomt dat er maar íets hoeft mis te gaan, en je gaat als kleine theatermaker failliet en zit de komende drie jaar in de schuldsanering.
Gevolg? De meeste initiatiefnemers haken af, maar er is één dappere partij die weerstand biedt. Ze komen met een eigen contract, hoe zij het zouden willen zien. En het is zeven pagina’s lang. Onze juristen kijken ernaar en komen met een tegenbod: acht pagina’s deze keer.
Ik denk dat we er uiteindelijk wel uit gaan komen. Er komt een activiteit. Maar er is een heel grote kans dat alle originaliteit en spontaniteit uit het initiatief zal zijn geknepen. Want dat zijn allemaal risico’s. Alles wat nog nooit eerder is gedaan, is een risico. Dus we krijgen wèl weer een activiteit, maar volledig volgens recept van de gemeente. Ik kan je garanderen dat alle pit eruit is.
Dus wat doe ik op mijn date komende vrijdag? Ik gooi er niet één peperkorrel, maar een hele chilipeper in. Kijken of we ook zonder recept nog wat lekkers kunnen maken. Want als we op gevoel samen niets lekkers kunnen maken? Waarom zouden we dan überhaupt nog met elkaar op date gaan?