Het is altijd een spannend moment bij First Dates. Na hun eerste date schuiven de deelnemers op de kruk om voor de camera te vertellen of ze een vervolgdate willen. ‘Ga jij maar eerst’, wordt vaak gezegd. Als kijker hoop je op twee keer ‘ja’. Maar het loopt ook regelmatig anders.
Beeld: © Laura Iwuchukwu
Myrthe: ‘Het is tijd om plaats te maken. Ruimte voor nieuwe focus en nieuwe ideeën.’
Als de eerste persoon niet met de ander door wil, zijn er weinig stoere dates die reageren met: ‘Ik had wel door gewild.’ Meestal volgt er een ongemakkelijke: ‘Dat had ik ook hoor’, terwijl je aan alles zag dat diegene absoluut op een vervolgdate had gehoopt.
Ik herken het. Stoppen is ongemakkelijk. Ook als overheid zijn we er niet altijd even goed in. We blijven subsidies verstrekken aan dingen waar we eigenlijk niet meer in geloven, ‘omdat er nu eenmaal afspraken zijn gemaakt’. We verlengen initiatieven omdat inwoners eraan gewend zijn geraakt of gaan door omdat stoppen voelt als toegeven dat iets niet zou hebben gewerkt.
Ondertussen kosten al die dingen tijd, geld en ruimte. Alles om maar te voorkomen dat we stoppen, want dat is pijnlijk, denken we. We zijn soms zo druk met voorkomen dat iemand teleurgesteld raakt, dat we vergeten te vragen: waar maken we nu eigenlijk de meeste impact mee?
"Stoppen is ongemakkelijk – ook als overheid zijn we er niet altijd even goed in"
Dat is precies waarom ik ga stoppen met het schrijven van columns voor Overheid van Nu. Aan de mensen achter Overheid van Nu stelde ik de vraag: moeten we doorgaan? De boodschap over creativiteit, menselijkheid en transparantie is uitgebreid verteld. Het is tijd om plaats te maken. Ruimte voor nieuwe focus en nieuwe ideeën.
Voor Overheid van Nu betekent het dat er ruimte komt voor andere verhalen. Voor mij dat ik ruimte maak voor nieuwe dromen. Ik wil graag meer verbinding met inwoners maken. Hoe, weet ik nog niet precies. Ik twijfel nog tussen de mainstage op Lowlands en het kringgesprek op een basisschool in Geleen. Of ergens iets daartussenin. Ik zie wel waar ik zin in heb.
Nu klinkt het vooral positief, maar ik vind het, net als bij First Dates, ook jammer dat het eindigt. Het was ontzettend leuk en inspirerend om na te denken over wat ik wilde vertellen aan collega’s uit andere organisaties. Maar het is goed om je bewust af te vragen of iets nog een vervolg verdient. Niet omdat het mislukt zou zijn, maar om weer nieuwe ruimte te maken.
Dus: ik ga stoppen.
Niet met delen.
Niet met maken.
En zeker niet met zoeken naar manieren om beleid menselijker en creatiever te maken. Alleen met deze columns.