Column: 'Zorgprofessionals en psychisch ernstig kwetsbaren gegijzeld in systemen'

In 2012 sloot de Rijksoverheid met de zorgverzekeraars en zorgaanbieders een akkoord dat het aantal bedden in ggz-klinieken met één derde zou worden afgebouwd. De gedachte achter deze afbouw was dat een groot deel van de circa 250.000 mensen met ernstige psychische problemen beter af zijn als ze in hun eigen omgeving een zoveel mogelijk normaal leven kunnen leiden. Dan moeten ze wel een woning kunnen vinden en geholpen worden met het vinden en houden van een betaalde baan. Of, als dat er niet in zit, met dagbesteding. En als ze schulden hebben moet ervoor gezorgd worden dat ze daar niet in verstrikt raken. Kortom, naast hulp door de ggz is er voor hen ook ondersteuning vanuit de buurteams, woningcorporaties en (soms) jobcoaches via het UVW nodig.

De noodzakelijke hulp varieert per persoon. Er zijn periodes waar het een stuk beter gaat. Het hebben van een baan of een partner kan de aanleiding zijn om kortere of langere tijd geen of minder zware hulp nodig te hebben. Ze kunnen dan terugvallen op de basis-ggz. Om deze mensen op eigen benen te laten staan is een samenspel van de cliënt met de betrokken instanties en professionals nodig.

Nieuwsgierig naar de hele column? Lees verder en discussieer mee op ons discussieplatform!

Staf Depla